โรงเรียนนาฏศิลปสัมพันธ์

ระบำชุด เมขลารามสูร

รชนีกร พันธุ์มณี แสดงเป็น เมฆขลา

เมขลา-รามสูร เป็นระบำเรื่อง ของนาฏศิลปะไทย  มีมาแต่โบราณ สำหรับแสดงเบิกโรงก่อนที่จะแสดงนาฏศิลปเรื่องใหญ่ เข้าใจว่าตรงกับ Prelude ของฝรั่ง  เมขลา  เป็นชื่อของนางฟ้าประจำทะเล คือ สมุทรเทวี  ส่วนรามสูร  เป็นชื่อของยักษ์ถือขวาน เข้าใจว่าเพี้ยนมาจาก “รามปรศุ” เรื่องที่เล่ากันมาแต่โบราณมีว่า

.

กระทุ้งและกระดกเท้า

การกระทุ้ง

กระทุ้ง คือการเคาะจมูกเท้า ที่อยู่ข้างหลังครั้งหนึ่งก่อน แล้งกระดกเท้า โดยยกเท้าที่เคาะไปด้านหลัง โดยใช้ส้นเท้าติดกับก้น (บางครั้งกระทุ้งแล้ว ไม่ต้องกระดกก็มีโดยกระทุ้งแล้วก้าวไปเฉยๆ )

การกระดกเท้า

กระดกเท้า คือการยกเท้าไปข้างหลังพยายามให้ส้นเท้าติดกับก้น หรือเกือบติดก้นโดยการถีบขาที่กระดกไปข้างหลังมากๆ ก่อนกระดกจะกระทุ้งก็ได้

โย้ตัว

การโย้ตัว

โย้ตัว คือการค่อยๆ เอียงตัวไปทางซ้ายและทางขวาพร้อมกับสะดุ้งตัวตามจังหวะค่อยๆ เอียงไปช้าๆ

ตีไหล่

การตีไหล่

ตีไหล่ คือการเอไหล่ขวาไปข้างหลังแล้วตีกลับมาข้างหน้าให้แรงเล็กน้อยพร้อมกับเอียงตัวไปทางไหล่ข้างที่ตี ทำสลับกับไหล่ซ้าย มักใช้กับเพลงพม่า มอญ และลาว

ท่ารำไทยที่ใช้เท้าเป็นพื้นฐานมีอธิบายได้ดังนี้

ท่ารำ สะดุดเท้า

สะดุดเท้า

สะดุดเท้า คืออาการของเท้า ที่ใช้เคลื่อนไหวประกอบท่ารำ วิธีสะดุดทำได้โดยย่อเข่าเล็กน้อย เสือกฐานเท้าไปข้างหน้า พร้อมกับโน้มตัวไปเล็กน้อย แล้วรีบชะงักตัวไว้ขณะโน้มตัวไปข้างหน้า